دوباره شنبه شد ولي به در نگاه ميکنم

ولي دوباره روز بعد کمي گناه ميکنم

دلم گرفته مي شود دوشنبه ها بدون تو

گلايه از ستاره و طلوع ماه ميکنم

دوازده ستاره را سه شنبه ميشمارم و

به انتظار يک نگاه نظر به راه ميکنم

چهار شنبه مي شود و قول ميدهي که زود

شبانه هاي تيره را شبي  پگاه ميکنم

چه بغض ها که در گلو نشست و جابجا نشد

نيامدي و درد و دل به چاه ميکنم

و جمعه من به خاطر شکستن طلسم تو

کنار شمعدانيم به در نگاه ميکنم

غروب شد نيامدي و مثل جمعه هاي قبل

به جاي بغض در گلو دوباره آه ميکنم